บทที่ 327

ยามเย็น สายฟ้าสว่างวาบผ่านท้องฟ้า

　　ต่อมาเสียงฝนตกลงมาอย่างแรง

　　ฝนเทลงมาอย่างกระทันหัน!

　　ลู่จิ่งสิงคุกเข่าอยู่กลางสายฝน หน้าตาเลือนลางและซีดเซียว

　　จากที่เขาคุกเข่าจนถึงตอนนี้ผ่านมาเจ็ดชั่วโมงเต็ม

　　ฝนที่ตกลงมาไม่ได้ช่วยให้เขาหายเหนื่อยเลย กลับทำให้รู้สึกมึนหัวและหายใจไม่ออก

　　ทุกครั้งที่หายใจเข้า...